Eğer bir masal perisi,girerse rüyalarına,öldü dersin...
Diye süren bir şarkıda katılırcasına ağlayıp kendime ithaf edeli tam 5 yıl olmuş.Oldum olası sevmem depresyon hallerini.Hem arabesk hem itici bulurum.En kallavi olanlarını da kazındığı yerden çıkarıp hatırlarken yine dalga geçerim kendimle.Yine öyle oldu.Biraz alaycı-belki de buruk-çarpık bir gülümsemeyle karşıladım hatırladıklarımı.
Sanılanın ya da olması gerekenin aksine o yaştaki deli çağların gereği fırtınalı bir aşka müteakip dökülen gözyaşları değildi.Farkındalık yakmıştı canımı daha çok.Zamana dur diyemeyişime öfke ve arkamda bıraktıklarıma vicdani sorumluluğumu yerine getirememenin yükü ile karışık bir burukluğun hakimiyetiyle bilmem kaçıncı kez toplanıp göç ederken taşmıştım.
Şarkı ise tamamen tesadüfi oldu. İskelede gelecek feribotu beklerken,uzaktan açıkhavadaki Leman Sam'ın bu şarkıyı söylüyor olması tetikledi depresif ruh halimi.Dinlerken yine annemin bebeği olmayı istedim burnumun direği sızlayıp boğazıma bir düğüm oturmadan önce.Ve kendimce miat saydım bir dönemin bitişini.
Bir zamanlar çok isterken büyümüştüm malesef...
Nereye gitsem yanımda götürüyorum çilelerimi
valizimde taşıyorum keşkelerimi bilelerimi
havalanmıyor,oyalanmıyor ruhum ne çare
üstüne hasretle dolduruyorum filelerimi
neresinden başlasam eskisi gibi kolay olmuyor
kelimelere itimadım kalmadı işim çok zor
iri yarı,kötü kalpli,boyalı geçkin kadınlar gibi
dil,çöplerini naylon torbalarında saklıyor
tebdil-i mekanda ferahlık yokmuş aslında
acının yüzölçümü yeryüzünden çokmuş aslında
soranlara "eh işte idare ediyor" dersin
iyi niyetli değilseler üstü kapalı geçersin
dilersen ara beni ya da yaz bana arada
bir iki satır ya da yazma ne bileyim hani tutarsa tersin.
SEZEN...
Kendimden bezmişlik var bugün gündemde
Omuzlarımda çökmüşlük
Çok bilmişlere haddini aşmışlık var
Aşılmaz biyerde
Dörtnala koşmuşluk
Kabullenmek zarar,isyan kar
Planlı kuşkular serde
Elaleme haksızlık
Umruma içerleyenlere dimağım dar.
Platonik yaşamanın ödülü özgürlük
Kimse söylemedi mi
Yaşatmadı mı kendi ağırlığında hafiflemeyi
Sevgin değer mi esaretime
Kurgularımı siler mi
Bildin mi şimdi korkularımı
Fevri susuşlarımı
İzbe yanlızlığıma
Aleni kaçışlarımı
Ve sevginin güvenli kolları yerine
Tutkunun yakınında dolaştığımı
Aklımın dikişleri tutmadı
Kaynamadı zihnimin yarışları
Sızıntı nüks ederken tepelerimden
Afiyetime şer verdim şifa niyetine
Şairin tanıdık ruh haline acıdım
Kendimden bilerek
Yeni değil oyunum
Kelimemin kemiği dilimin hecesi yoktu ezelden
Çalma engelimi
Sus,kal,esirge
Emir büyük yerden
Küllerimden doğup
Yeniden yaşarmışım
Senlileri içime atıp
Boyarmışım
Siyahlar griye
Kırmızı pembeye dönerken
Tehlike çanlarına susarmışım
Bulduklarımı çıkınlayıp
En kuytularıma ispiyonlarmışım
Bulunmazları bulsa da meraklı bakışlar
Sırrını çözemez karanlık aynamın
Dolambaçlarımda dolaşırken
Görünen köyün kılavuz ettiği
Kendime hayran kalışım
Şiirim susmuyor bugün
Dizelerime dost hücrelerime yabani mi
Geniz yakan arkadaşın
Feri çöktükçe içime
Buhar olup uçuyor ilhamım
Sığlarımı gördün
Tercihimi seçtin
Derinlerimde yüzemezsin benim
Elimdekini bırakmadan
